шың

шың
зат. муз.
Жезден жасалған, дыбысы күшті, қазақтың көне соқпалы музыкалық аспабы. Симфониялық оркестрде қолданылып, тарелкалар типтес болып келеді. Дыбысы күшті. Шыңды жаугершілікте дабыл, сырнай сияқты аспаптармен бірге қолданған.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Нужна помощь с курсовой?

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»